ถ้ามอง ASTON65 แบบไม่สนใจกราฟิกก่อน สิ่งที่ผมเห็นชัดคือเว็บไซต์พยายามแยกเจตนาของแต่ละหน้าออกจากกัน ไม่ได้เอาทุกอย่างไปรวมไว้ที่หน้าแรกแล้วปล่อยให้ผู้ใช้ไล่หาเอง ตรงนี้ช่วยเรื่อง cognitive load มาก เพราะคนที่เข้ามาหาข้อมูลเฉพาะประเภทไม่ต้องผ่านเนื้อหาที่ไม่เกี่ยวข้องหลายชั้น
จุดที่ผมชอบคือความสัมพันธ์ระหว่างหน้า Hub กับหน้ารองค่อนข้างเข้าใจได้ง่าย เช่น หน้าเนื้อหาหลักพาไปยังหัวข้อเฉพาะ และหน้ารองยังมีทางกลับเข้าสู่โครงสร้างกลางได้ ทำให้ไม่รู้สึกเหมือนเข้าไปอยู่ในหน้าที่ตัดขาดจากเว็บไซต์
ถ้าจะมองให้ลึกขึ้น จุดที่ควรระวังคือ “ความคล้ายกันของระดับหัวข้อ” เมื่อเว็บไซต์มีหลายหน้ามากขึ้น หากทุกหน้ามี H2 จำนวนใกล้เคียงกันและจัด rhythm เหมือนกันหมด ผู้ใช้จะเริ่มรู้สึกถึงแพตเทิร์น แม้ข้อความจะไม่ซ้ำก็ตาม ผมจึงมองว่าจุดต่อไปที่ควรพัฒนาคือให้แต่ละหน้ามีรูปแบบการนำเสนอเฉพาะตัวมากขึ้น เช่น บางหน้าใช้ comparison block บางหน้าใช้ short checklist หรือบางหน้าเปิดด้วย scenario แทนคำเกริ่น
โดยรวมผมให้คะแนนด้านโครงสร้างมากกว่าด้านความหวือหวา เพราะพื้นฐานของเว็บที่ใช้งานได้นานคือ “ผู้ใช้รู้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหนและไปต่อทางไหน” ซึ่ง ASTON65 ทำส่วนนี้ได้ค่อนข้างดี